Tristeak dira azken estadistikako datuak: ikasle gazteek zientzietako ikasketa unibertsitarioetatik eskapo egiten dute. Azken lau urte hontan Zientzia-litzentziatuen kopurua % 25a jaitsi da eta Europa mailan jaizteko joera hau aurrera doan bitartean, Asiako herrietan, ordea, aurrerakada handia izan du, batez ereTxinan eta Indian.
Honen emaitza laster ikusiko dugu, gero eta ikertzaile gehiago beste herrietatik inportatu behar izango dugulako. Zer gertatzen da?, Zergatik zientzia ez da gustoko gaia gazteentzat? Arrazoi ugari daude, baina, funtsean, bizi garen gizarte honetako baloreen kontua da. Javier Elzok egin duen ikerketa baten emaitzeei kasurik egiten badiegu, gazteek dituen artean, esfortzua eta konstantzia ez dira nagusitzen. Esfortzu antzekoa ematen duten bi ikasketaren aurrean, ikasleek aukeratzen dute, beren iritziaz, soldata gehiago lortuko duena, beraz, dirua eta lanbidearen lotura oso nabarmena geratzen da (eta gure gazteak leloak ez direla baita ere). Gainera, zientzietako ikasketek dituen irteera profesionalak mitologiaz beteta daude oraindik, ez dago informazio nahikorik, betiko topikoek funtzionatzen dute lehen bezala. Egia da, tamalez, ingenieritza ikasteak lanbide mundua gehiago irekitzen duela biologiakoek baino, baina ez da ezagutzen , adibidez, matematikariek berehala aurkitzen dutela lana. Beste datu bi kontutan hartzeko, datorren 10 urte hauetan irakaslegoaren % 50a jubilatuko garela eta zientzietako arloan %30 lanbide berriak sortuko direla (batez ere, biozientzietan, farmazian eta ingenieritzan) beraz, lan merkatua zientzialari hartzeko prest egongo da.
Beste aldetik, zientziaren prestigioa gure gizartean orokorrean oso gutxi da. Nahiz eta zientzia eta teknologiaz ingururatuta egon, zientziaren pertzepzioa orokorrean hotsa da, gizakiengandik urrun dagoen ideia zabalduta dago.
Beste arrazoi bat eta guretzat garrantzitsuena, ikasgeletan bertan kokatzen da. Badirudi irakasleok ez dakigula trasmititzen zientziarekiko irrika, Pigmalion efektua ez dago, tamalez, oso zabalduta institutoetan. Ikasleak gehiago liluratzen dira Telebistako Flipyk eginten dituen "esperimentoekin" zientzietako klaseekin baino. Zientzietako irakasleak desanimatuta daude edo...nire ustez, intzentiborik ere ez dute jasotzen (ordu gutxi, ikas-programa luzea, prestakuntza eta berrikuntza eskasa...). Zientziak irakasteko moduak ere nahiko akademizista izaten jarraitzen du. Irakasle batzuek, gainera, ikasle asko suspenditzea normaltasunez hartzen dute.
Benetan zaila dena, nik uste, ikasteko konzentrazioa eta motibazioa parekatzea da. Nola lortuko genuke zientzia interesgarria izatea? gako batzuk dauden arren, hala nola, akademizismotik urruntzea, gaiak era deskriptiboan ez ematea, proiektuen bidez jokatzea, zientzia-baliabideak modu ikertzaile batean erabiltzea (laborategia, IKT, irteerak...), ikasleen eguneroko errealitatearekin konektatzea...oraindik irtenbidea ez da epe laburrean egongo, baina argi dago bai goitik (Unibertsitatea, Administrazioa...), bai behetik (eskolak, institutoak...) zeozer egin behar dela eta, zalantzarik gabe, irakasleok aldaketan motorra izan gaitezkeela.
Mito zientifikoak:Wikipedia: el científico loco




